Το πρώτο πράγμα που πρέπει να ξέρετε για το ξενοδοχείο Maldron στην πλατεία Parnell - Maldron είναι μια ιρλανδική αλυσίδα και καλά μπουτίκ ξενοδοχείων - είναι ότι μπορείτε να πάρετε ένα ποτήρι Γκίνες από το μπαρ στο ξενοδοχείο πάνω στο δωμάτιό σας και να το απολαύσετε εκεί. Ή να πάρετε δύο ποτήρια, όπως έκανα εγώ κάθε βράδυ.
Ωραία. Είπα το πιο σημαντικό. Αυτό το ξενοδοχείο δεν ανήκει στους U2 όπως το Clarence . Έχει ξενοδοχεία στην πόλη που είναι πιο πολυτελή. Έχει μεγαλοπρεπή και ιστορικά ξενοδοχεία. Αλλά για 50 ευρώ τη βραδιά μέσα στην εβδομάδα (και 100 το σαβ/κο), είναι σίγουρα η καλύτερη τιμή, ειδικά για τα τέσσερα τέλεια βράδια που πέρασα εκεί. Ξέρω ότι τα ευρωπαϊκά ξενοδοχεία έχουν μικροσκοπικά δωμάτια και τοσοδούλικα μπάνια. Οπότε ήταν μια ευχάριστη έκπληξη όταν μπήκα στο δωμάτιό μου και βρήκα ένα ευρύχωρο δωμάτιο με -ακούστε κι αυτό- υπέρδιπλο κρεβάτι. Μιλάμε για τη χώρα των μικρών εξωτικών, όπου με το ύψος μου των 157 εκατοστών, αισθανόμουν σαν στο σπίτι μου, περνούσα άνετα από τις πόρτες ενώ οι ψηλοί μου φίλοι από το νέο κόσμο κουτουλούσαν. Και τώρα το κρεβάτι στο οποίο μπορούσα να στήσω ολόκληρο πικνίκ με μπύρες Γκίνες! Δεν είχε μόνο μία, αλλά δυο μικρές ντουλάπες, ένα ωραίο ντουλάπι που έπιανε λίγο χώρο και είχε σίδερο και σιδερώτρα και σετ για καφέ/τσάι. Είχε ίντερνετ με καλώδιο (δε θα παραπονεθώ για το καλώδιο αφού όλα τα άλλα ήταν τόσο εντάξει), ωραίο μπάνιο και τηλεόραση με πολλά κανάλια, και οι τοπικές σαπουνόπερες Holly Oaks και Love and Hate. Όλα αυτά και είχε και χώρο για δυο ξύλινες καρέκλες. Ζώντας άνετα στην Ιρλανδία!
Από την άφιξη μέχρι την αναχώρηση, όλα ήταν άψογα. Αν και φτάσαμε νωρίς, οι υπάλληλοι φρόντισαν χωρίς να το ζητήσουμε εμείς, να βρουν χώρο να βολευτούμε προσωρινά (δεν τα κατάφεραν αλλά το εκτιμούμε ότι προσπάθησαν). Ένας φίλος μου είχε βρει τιμή 50 ευρώ την ίδια Παρασκευή και όταν το είπα στην υποδοχή, το κοίταξε και είπε ότι αν και δεν μπορεί να μου προσφέρει την ίδια τιμή, θα μου δώσει κουπόνι για δωρεάν πρωινό. Σίγουρα λιγότερο από τα επιπλέον 50 ευρώ που έδωσα, αλλά δεν ήταν κι άσχημα.
Το ξενοδοχείο είναι σε καλό σημείο αφού μπορείς να πας με τα πόδια σε πολλά λογοτεχνικά μέρη του Δουβλίνου, όπως το μουσείο Dublin Writer's Museum και το σπίτι του Τζέιμς Τζόις. Είναι κοντά και στο Gate Theater, που ο Όσκαρ Ουάιλντ έπιασε την πρώτη του δουλειά ως ηθοποιός, και το Abbey Theatre, το εθνικό θέατρο της Ιρλανδίας. Πολλά ψώνια στον ανακαινισμένο δρόμο O'Connell Street, που είναι έξι λεπτά με τα πόδια από το ξενοδοχείο, και αν χρειάζεστε κάτι, έχει μεγάλα σουπερμάρκετ κοντά, καθώς και μανάβικα. Για να πάτε στα αξιοθέατα όπως το Trinity College, Grafton Street και Temple Bar, είναι λίγο παραπάνω - 15 λεπτά - αλλά ειλικρινά, οι περίπατοι στο Δουβλίνο είναι ό,τι καλύτερο μπορείτε να κάνετε. Είναι πολύ ευχάριστα. Το St. Stephen's Green και η Merrion Square είναι πιο μακριά - 25 λεπτά - αλλά είναι μια καλή δικαιολογία για να δροσιστείτε με Γκίνες καθώς έχει πολλές ωραίες παμπ στη διαδρομή. Θα σας αρέσει όπως και να 'χει.
Κάθε μέρα όταν επέστρεφα, το δωμάτιο ήταν άψογο και όλα ήταν στη θέση τους. Μετά από αυτό τον ποδαρόδρομο στο Δουβλίνο, ήταν το τέλειο μέρος για ξεκούραση. Ανανεώθηκα και κάθε πρωί πήγαινα να κατακτήσω το Δουβλίνο, κι ας είχα ταλαιπωρηθεί, επειδή κοιμόμουν τόσο καλά στο ξενοδοχείο. Sláinte!
